Tijd om te gaan…

Het leven is dansen
tussen licht en donker
tussen eb en vloed
Daartussen ligt het besef
van het draaien der aarde
Wie alleen maar langs kalme meren gaat
zal de vloed nooit ruiken
en het strand niet bewandelen
achter het terugwijkend getijde
– C. Visser

En dan is de tijd toch ineens omgevlogen. Morgen vertrekken we.
Om 14.00u vliegen we vanaf Schiphol. Met overstaptijd en tussenlanding zullen we vervolgens zo’n 20 uur na vertrek aankomen in Manilla waar we een nacht zullen verblijven. De 30ste reizen we door naar Bacolod op het eiland Negros (met de boot is dat 24uur varen, dus misschien nemen we een binnenlandse vlucht). De eerste twee nachten zullen Chris en ik in een hotel verblijven om zo samen te kunnen acclimatiseren. Op maandag 2 januari beginnen we met werken en zullen we onze groep ontmoeten. Vanaf die dag gaan we beiden naar ons eigen gastgezin.

Nu nog thuis op de bank is dat laatste misschien wel het spannends. Hoe zullen de leefomstandigheden zijn van de gezinnen bij wie we verblijven, zullen we ons kunnen voegen en zal het veilig voelen (en wat zonder douche, en wc en elektriciteit). Hoe werkt dat met ‘even terugtrekken’ en hoe blijven Chris en ik samen als we op hele andere plekken in de stad wonen.Na drie keer India heb ik heel veel zin om een ander land te zien, te voelen en te proeven en ben ik niet bang voor de heftigheid van de Filippijnen. Ik zie uit naar de schoonheid en natuur die ik in India gemist heb en ik ben heel benieuwd of het werken met de kinderen anders zal zijn. Ik verwacht van niet en zie er naar uit om nu alle weken op één plek, met één groep te werken, waardoor we echt een voorstelling kunnen maken. We zijn heel erg dankbaar dat we dankzij  het prachtige sponsorbedrag van 1965 euro(!) dit werk kunnen gaan doen. Dank aan ieder die hieraan heeft bijgedragen.

Na de ramp op de Filippijnen vragen mensen mij geregeld ‘is het daar wel veilig?’ Gelukkig kan ik antwoorden dat er op de plek waar wij gaan wonen en werken niets aan de hand is, maar ergens in mijn onderbuik voelt het toch wel spannend… we gaan het zien. Het is tijd om te gaan…Kom maar op, avontuur…

Chris haar blog is te lezen op: chris.reismee.nl

De site van ons theatercollectief is www.onkruidspeelt.nl