Ontstaan van het project

Hoe dit plan is ontstaan…
Toen er vorig jaar bekend werd dat er een stage naar India zou komen, heb ik direct een motivatiebrief geschreven. Ik wilde één van de twee studenten van Drama zijn die met dit project mee mochten doen. Dolgelukkig was ik toen ik werd uitgekozen en zeer teleurgesteld, toen bleek dat het project geen subsidie kreeg en dus niet door zou gaan.

In de maanden waarin ik nog veronderstelde dat dit project wel zou gaan lukken, vertelde ik enthousiast over mijn plannen aan Tet van der Donk. Tet heeft toneelschool Maastricht gedaan en heeft mij ooit begeleid in een project en geholpen bij auditie-voorbereidingen. In 2009 heeft Tet een reis naar India gemaakt, dus wij delen de liefde voor dit land.

Tet kende de regisseur van het stageproject en na mijn verhaal besloot ze zich aan te melden als vrijwilliger. Toen we hoorden dat het project niet doorging, zeiden we tegen elkaar: “Dan gaan we zelf.” En: “We doen het echt hoor, ja we gaan dit echt doen!”.

En we zíjn het gaan doen. Het is inmiddels zover dat de voorbereidingen rond zijn. Op 30 december 2010 vliegen we naar India!!!

Docs/Motivatie brief Madurai – Brabant.doc > Waarom ik naar India wilde – klik hier voor mijn motivatiebrief voor het oorspronkelijke project

Waar gaan we werken…
Klik hier voor de link van de kaart.

We zullen drie weken werken binnen de organisatie ‘Street Kids’ Community Village’ (SKCV) en één week in het kindertehuis Shishu Sangopan Griha (het huis waar Narhea heeft gewoond).

De missie van SKCV:
“To create an environment for comprehensive development of young homeless and orphan street children, making them aware of themselves with relation to the world and their own problems.”
SKCV werkt volgens een streng programma, waarin de kinderen verschillende fases doorlopen. In de eerste fase komen ze net van de straat. Ze moeten afkicken en er wordt van hun verwacht dat ze in deze fase laten zien dat ze 100% voor dit traject kiezen. Ze zijn verplicht om dagelijks uit een aantal lessen/activiteiten te kiezen en ze moeten zich volledig aan de regels houden.
Daarnaast is er een jongens- en een meisjeshuis, waar de kinderen naar school gaan, leren dansen (traditionele Indiase dans) en waar ze leren om voor zichzelf te zorgen (koken/wassen etc.).
“CNISSG has a history of helping find loving homes for children who were abandoned by their own parents. Since 1979 CNISSG probably has helped to place more than 1500 children with families, both within and out of the country. Since 2007, this project had to be closed down due to various factors which we hope is a positive sign that fewer children are being abandoned.”
De afgelopen jaren hebben er grote verschuivingen en veranderingen plaatsgevonden in de adoptiewereld. De interlandelijke adoptie is terug gelopen. Dit heeft o.a. als gevolg dat er in de tehuizen een nieuw beleid moest komen. Shishu Sangopan Griha heeft ook die verandering doorgemaakt en is niet langer een kindertehuis. Ze noemen zichzelf nu crisisopvang en vangen kinderen/gezinnen op die in crisis situaties verkeren. Het is me tot op heden niet duidelijk of de kinderen daar wonen en of deze kinderen wel binnen India geadopteerd worden.

Wat willen wij bereiken…
In totaal gaan we 5 weken naar India, waarvan we vier weken kunnen werken. De vijfde week bestaat uit de reisdagen, ook die tussen de verschillende bestemmingen in India, het acclimatiseren en onze minivakantie van 2 dagen in het prachtige Orchha. Op alle locaties waar we gaan werken zullen we, wanneer mogelijk, de begeleiders een workshop geven om vervolgens onze workshop ook schriftelijk achter te laten.

De eerste twee werkweken zullen we starten in het ‘eerste-fasehuis’. We zullen hier een onderdeel zijn van de keuzemogelijkheden, die de kinderen hebben als ze hier komen. We zullen meerdere malen per week een workshop verzorgen en werken daarin toe naar een presentatie die we op locatie – een willekeurige plek in de stad – zullen opvoeren. Voor deze kinderen is het ervaren van plezier en weer durven zoeken naar wie ze zijn en wat ze willen, essentieel. Dit is een thematiek waaraan je met spel een positieve bijdrage kunt leveren. Het presenteren op straat heeft als doel om via een positief geïnspireerde weg de straat op te gaan, en hierbij de ervaring op te doen positieve reacties te krijgen.

Onze workshops in dit huis zullen beginnen bij de meest basale vorm van spelen. Dramatische spelletjes zullen onze eerste ingang zijn, en we zullen van daaruit verder bouwen.

Het eerste-fasehuis ligt in de stad en biedt de mogelijkheid om, naast de workshops die we in het huis geven, ook zelf de straat op te gaan om op pleinen en in wijkjes met kinderen die we daar ontmoeten te gaan ‘spelen’.

Volgens de theorie van Maslow ligt de behoefte aan spel hoog in de piramide. De kinderen die wij op straat tegen zullen komen, maar ook de kinderen die net in de opvang zitten, zijn niet zeker van hun primaire levensbehoeftes. Wij willen onderzoeken of we deze kinderen toch kunnen bereiken d.m.v. drama en of drama iets voor ze kan betekenen.

Onze onderzoeksvragen zijn nog in ontwikkeling, hier de eerste versie:
Is het mogelijk om ondanks het ontbreken van de primaire levensbehoeften, kinderen d.m.v. spel te bereiken? En wat is, in de context waarin zij leven, de waarde van spel?
Hoe kunnen spel en kunstzinnige middelen bijdragen aan het uitlokken van creatieve processen bij straatkinderen, waardoor deze kinderen aan de werkelijkheid nieuwe betekenissen kunnen verlenen?

De derde werkweek zullen we gaan werken in het meisjeshuis. In het meisjeshuis hebben ze ervaring met het maken van voorstellingen en dansen. Ook is er een openluchttheatertje aanwezig. In dit huis zullen we zes dagen opeenvolgend workshops geven en toewerken naar een korte voorstelling.

We hopen hier meer creërend te werken, waarbij we als uitgangspunt de verhalen van de meisjes nemen. Vragen als: “Wat willen zij vertellen?” en “ Hoe gaan we dat samen vormgeven?” zullen onze leidraad zijn .

Onze onderzoeksvraag hierbij is:
Hoe kunnen wij d.m.v. drama, de kracht en authentieke expressie van straatkinderen naar buiten laten komen en theatraal vormgeven?

De vierde werkweek zullen we afreizen naar Delhi, waar we onze ervaringen van de voorgaande drie weken gebruiken om in het kindertehuis Shishu Sangopan Griha (het kindertehuis waar ik zelf ooit gewoond heb) een korte presentatie te maken met de kinderen die daar wonen.

Onze grote dank gaat uit naar…
Teun de Bok van Reisorganisatie Daari
Teun is onze steun en toeverlaat bij alle voorbereidingen: de contacten met India, het meedenken met onze plannen, het boeken en organiseren. www.daari.nl

De docenten van de Academie voor drama
Dankzij hun vertrouwen, enthousiasme en medewerking krijg ik de kans om binnen mijn studie dit avontuur aan te gaan en op een andere manier dan we in Nederland gewend zijn, met ons vak bezig te mogen gaan.

Alle mensen die ons, op wat voor manier dan ook, gesponsord hebben
Inmiddels zijn er zoveel mensen die ons gesponserd hebben dat het niet meer mogelijk is om alle namen hier te noemen. Wel wil ik hier aan jullie allemaal mijn grote dank uitspreken! De financiele én mentale steun is zeer waardevol voor dit project en voor mij. Dank.